- Αναδημοσίευση απο www.advertising.gr
Ποιές είναι οι νέες απαιτήσεις για τους ανθρώπους του marketing, σε μια εποχή που τα brands προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα σε έναν πολυκαναλικό κόσμο...
Επιμέλεια: ΜΑΡΙΟΣ ΠΑΡΛΙΑΡΟΣ
Η σχέση μεταξύ δημιουργικότητας κι εμπορικότητας είναι «γεμάτη». Οι δύο έννοιες συνυπάρχουν, ωστόσο δεν συγκρούεται η μία με την άλλη. Σε δημόσιο επίπεδο, δίνεται η αίσθηση του αμοιβαίου θαυμασμού και της εκτίμησης, ωστόσο όταν η δημιουργικότητα και η εμπορικότητα υποχωρούν στα «εν οίκω τους», τότε μιλούν γλώσσες και εφαρμόζουν ατζέντες, που είναι «ξένες» μεταξύ τους. Αυτή είναι μία αλήθεια που ακούγεται περιστασιακά, ωστόσο σπάνια ανακαλύπτεται, καθώς στο πέρασμα του χρόνου, η δημιουργικότητα και η εμπορικότητα έχουν φτάσει σε μία συνεννόηση, στην οποία οι αγοραστές και οι πωλητές της δημιουργικής βιομηχανίας, αποδέχονται πως μέσα από τις διαφορές τους, κυνηγούν τον ίδιο στόχο. Η δημιουργική παραγωγή των εταιρειών, είναι εκείνη που προκαλεί την επιχειρηματική επιτυχία, παρά το γεγονός πως η μία άκρη επιδιώκει δημιουργική τελειότητα και ένα βραβείο golden Lion, ενώ η άλλη επικεντρώνεται σε ανάπτυξη πρώτης γραμμής. Πρόκειται, λοιπόν, για μία αλληλοεξαρτώμενη και σαφή δυαδικότητα. Η ισορροπία αυτή βρίσκεται σε κίνδυνο. Η εμπορικότητα, όπως εκφράζεται από τον chief marketing officer, εξωθείται σε διαφορετικές κατευθύνσεις από άγνωστες δυνάμεις. Οι εταιρείες, που αποτελούν τη «σημαία» της δημιουργικότητας, χρειάζεται να αναγνωρίσουν αυτή τη νέα διαταραχή, ώστε να βοηθήσουν τόσο την εμπορικότητα, όσο και τους εαυτούς τους.
Το γνωμικό του Bullmore και η κατάρριψή του
«Οι άνθρωποι χτίζουν brands, ακριβώς όπως τα πουλιά δημιουργούν φωλιές: χρησιμοποιώντας σκουπίδια και καλαμάκια, που βρίσκουν μπροστά τους κατά τύχη» είχε υποστηρίξει κάποτε ο συγγραφέας και σύμβουλος της WPP, Jeremy Bullmore. Το συγκεκριμένο γνωμικό αξιοποιήθηκε ευρέως σε διάφορες παρουσιάσεις, ωστόσο καταρρίφθηκε κάποια στιγμή, από τον ίδιο τον Bullmore. Τα πουλιά γνωρίζουν ακριβώς τι υλικά πρέπει να χρησιμοποιήσουν για να δημιουργήσουν τη φωλιά και προγραμματίζουν ταξίδια για να τα βρουν και να τα αποκτήσουν. Η ενέργειά τους αυτή, δεν σχετίζεται σε τίποτα με τον παράγοντα τύχη και δεν έχει καμία επαφή με τον τρόπο που οι άνθρωποι «χτίζουν» brands. Οι άνθρωποι δημιουργούν τις αντιλήψεις τους για τα brands, από τα στοιχεία που τους παραθέτουν οι ιδιοκτήτες τους: τη διαφήμιση κατά κύριο λόγο, την τιμή, τη συσκευασία και το Promotion. Όσο προσεκτικά κι αν «πλασάρονται» τα στοιχεία αυτά, είναι σπάνιο για τους καταναλωτές να ακολουθήσουν ένα συγκεκριμένο μονοπάτι, για να κινηθούν από το ένα στο άλλο. Ο ιδιοκτήτης του brand μπορεί, μονάχα, να ελπίζει πως με το να κάνει τα στοιχεία αυτά αλληλοσυμπληρούμενα και με τη χρήση διορατικής ματιάς αναφορικά με τον τρόπο που οι καταναλωτές θα τα αντιμετωπίσουν, τότε μπορεί να αποκτήσει την εικόνα που μπορεί να σχηματιστεί για το brand.