«Το καλό σημάδι: Τα παλιά media πεθαίνουν, αλλά όχι η δημοσιογραφία»

Του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου

«Ξεκινά στις 5 Νοεμβρίου μια νέα εφημερίδα που για δύο λόγους θέλω να πετύχει: η «Εφημερίδα των Συντακτών».

 

Ο πρώτος λόγος είναι συναισθηματικός. Στεγάζεται εκεί όπου ξεκίνησα να δουλεύω – στην οδό Κολοκοτρώνη. Εκεί ήταν στοιβαγμένη η παλιά «Ελευθεροτυπία», που ακόμα θυμάμαι πόντο-πόντο τη διάταξή της, αν και πήγαινα σπανίως. Επί πολλά χρόνια ήμουνα με μπλοκάκι (αμειβόμουν με ψίχουλα) και καταφανώς με εκμεταλλεύονταν. Αλλά δεν με ένοιαζε - άλλες ήταν οι προτεραιότητές μου τότε, όχι ο μισθός. Μπορούσες να ζήσεις με ελάχιστα, η μπίρα στην ΕΒΓΑ ήταν τζάμπα. Και μ’ άρεσε να γράφω.

 

Ομολογώ, όμως, ότι ποτέ δεν εγκλιματίστηκα. Μου έκανε εντύπωση ότι οι άνθρωποι εκεί ήταν καλοσυνάτοι και προσηνείς –κάπνιζαν όλοι, καλαμπούριζαν δυνατά– αλλά δεν είχα και πολλά κοινά με τα ενδιαφέροντά τους. Λίγες φορές που βγήκα μαζί τους (σε τραπέζια, σε κέντρα κ.λπ.) αλληλοκοιταζόμασταν σαν αντικρινές όχθες μιας αβύσσου. Μια λατρεμένη αμηχανία.

 

Αργότερα, που άρχισα να κάνω τον γύρο της πιάτσας, είδα ότι η «Ελευθεροτυπία» ήταν το πιο δημοκρατικό και ανθρώπινο μαγαζί απ’ όλα. Ωστόσο, η πιάτσα ολοένα πρηζόταν κι αρρώσταινε. Οι δημοσιογράφοι, παντοδύναμοι, πριν από το ίντερνετ και την ιδιωτική τηλεόραση, ήταν κάτι σαν δεσπότες της πόλης. Όριζαν τους κανόνες του παιχνιδιού. Μια γραμμή τους, γραμμένη είτε με πάθος είτε με πόθο αλήθειας είτε με άδικη χολή, έκλεινε σπίτια, διοχέτευε αλλού τον μυστικό ρου του χρήματος, επέβαλλε αξίες (ή μετριότητες). Οι συνάδελφοί μου απολάμβαναν την αχαλίνωτη δύναμή τους, αμέριμνα. Ένιωθαν τυχεροί και προνομιούχοι - τα ομορφόπαιδα της πόλης.

 

Κύριο Άρθρο “Καθημερινής”: “Η ελευθερία του Τύπου”

Μεγάλη κατάκτηση της Δημοκρατίας είναι το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης χωρίς να φοβάται κανείς για τη σωματική του ακεραιότητα ή ο,τιδήποτε άλλο. Η κατάκτηση αυτή δεν ίσχυε για πολλά χρόνια στα πανεπιστήμια και σε άλλους χώρους, όπου με τον «τσαμπουκά» και τη βία ή την απειλή βίας κάποιοι επέβαλαν τις απόψεις τους.
αναλυτικά στο http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_1_20/09/2012_462136

Η ελευθερία στο Πειθαρχικό

πηγή: “Athens Voice”

του Ηλία Κανέλη

Έγινε και αυτό. Ο δημοσιογράφος Πάσχος Μανδραβέλης ενεκλήθη από συνδικαλιστές απεργούς της ΕΡΤ για τις απόψεις του, τις οποίες δημοσίευσε στην εφημερίδα όπου εργάζεται, και το Πειθαρχικό της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων (ΕΣΗΕΑ), κατά πλειοψηφίαν, απεδέχθη την έγκληση. Ο συνάδελφός μου, σε λίγες μέρες, θα πρέπει να παρουσιασθεί και να δικαστεί για τις απόψεις του, με τις οποίες διαφωνούν συνδικαλιστές της ΕΡΤ.

Όλο το άρθρο στο http://www.athensvoice.gr/article/city-news-voices/%CF%83%CF%87%CF%8C%CE%BB%CE%B9%CE%B1/%CE%B7-%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%B8%CE%B5%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%80%CE%B5%CE%B9%CE%B8%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B9%CE%BA%CF%8C#.TwR2nt8YcMY.facebook

Στο συμβούλιο ανθρωπίνων δικαιωμάτων, η ΕΡΤ και η ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα

Ανακοίνωση ΠΟΕΣΥ

Ο Επίτροπος Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, Thomas Hammarberg,  ανέθεσε στο Διευθυντή του Γραφείου του, Isil Gachet, να ασχοληθεί προσωπικά με το θέμα της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης και ελευθερίας του Τύπου στην Ελλάδα, όπως μας πληροφόρησε σε σημερινή επιστολή του ο ίδιος. Είναι γνωστό ότι η Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης ασχολείται με την προώθηση της αποτελεσματικής τήρησης και της πλήρους άσκησης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Ευρώπη. Για το σκοπό αυτό, ο Επίτροπος συντάσσει αναφορές-εκθέσεις, συστάσεις και απόψεις προς την Επιτροπή των Υπουργών και την κοινοβουλευτική συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης, καθώς και προς τις Αρχές των 47 κρατών-μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης.

Επιστολή στην Κύρα Αδάμ

πηγή: http://ekprosoposeleftherotypias.blogspot.com/

Προχτες, Τετάρτη 7/12/11, ομάδα εργαζομένων στη Χ.Κ. Τεγόπουλος Α.Ε. (από το κυριακάτικο φύλλο της ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑΣ και το ΕΨΙΛΟΝ) επισκέφθηκε τη διευθύντρια του καθημερινού φύλλου Κύρα Αδάμ και της επέδωσε γραπτή διαμαρτυρία, υπογραμμένη από 90 συναδέλφους όλων των ειδικοτήτων και των τμημάτων.
Η παράσταση και το κείμενο αφορούσαν την άρνηση δημοσίευσης (λογοκρισία) απαντητικού κειμένου από τον συνάδελφο Δημ. Ψαρρά στο επικριτικό και απαξιωτικό άρθρο [τόσο για τον ίδιο, τον οποίο χαρακτηρίζει «"κολλητό" τού προέδρου της ΕΣΗΕΑ», όσο και για τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ, συνάδελφο Δημ. Τρίμη] από τον επίσης συνάδελφο του καθημερινού φύλλου Δ. Παπαθανασίου, που δημοσιεύθηκε στις 5/12/11.
Η στάση της κ. Αδάμ ήταν ψυχρά ευγενική, ωστόσο (και παρόλο που ήταν εμφανής η προσπάθειά της ώς το τέλος να κρατήσει τους τύπους) αρνήθηκε έντονα ότι επέβαλε λογοκρισία.
Στην αρχή επιχείρησε να «αστειευθεί» ανεπιτυχώς, ισχυριζόμενη πως δεν είναι δυνατόν να ξέρουμε ότι ο χαρακτηρισμός «κολλητός» αφορά τον συν. Ψαρρά, αλλά εν τέλει ανέκρουσε πρύμναν -αποδεχόμενη το οφθαλμοφανές του πράγματος- και επέμεινε πλέον στο δικαίωμα του συν. Παπαθανασίου να αρθρογραφεί «στην τακτική του στήλη» με όποιο θέμα δικής του επιλογής.
Τόνισε δε κατ’ επανάληψιν πως η απάντηση του συν. Ψαρρά είναι υβριστική για την επιχείρηση, δεδομένου ότι με την παράθεση οικονομικών στοιχείων στο κείμενό του κατηγορεί αβάσιμα ως «κλεφτρόνι» τη Χ.Κ. Τεγόπουλος — και ως εκ τούτου απέρριψε τη δημοσίευσή της διότι θα προκαλούσε στην εφημερίδα «κύκλο απαντητικών επιστολών».
Το κριτήριο με το οποίο ένα κείμενο αποτελεί «άρθρο άποψης» και το άλλο απλώς «απαντητική επιστολή» και δη «αβάσιμη» είναι έξω από τη λογική μας — κάτι που καταστήσαμε σαφές στη διευθύντρια του καθημερινού φύλλου της «Ελευθεροτυπίας».
Όμως, είναι προφανές ότι απέχουμε από τη διευθυντική αντίληψη παρασάγγας. Τόσο όσο και από την άποψή της «είμαστε όλοι στην ίδια μοίρα», στην οποία η κυρία Αδάμ επέμενε ακόμα και όταν της υπενθυμίσαμε πως εκείνη (ως συνταξιούχος) έχει πηγή εσόδων αυτούς τους 5 μήνες που εμείς (αν και απλήρωτοι) δεν γίναμε (κατά την προσφιλή της έκφραση) ριψάσπιδες και συνεχίζουμε να δουλεύουμε άνευ καταβολής δεδουλευμένων — μετατρεπόμενοι αυτομάτως σε δανειστές ή σε μετόχους της εφημερίδας, όπως εμφατικά αναφέραμε.
Κλείσαμε τη συνάντηση με το -πικρό- χιούμορ ότι τις υπογραφές μας δεν τις εμπιστευόμαστε στα χέρια της.
Παρότι οι συνθήκες δεν το ευνοούν, θα συνεχίσουμε να χαμογελάμε. Πέρα από τον άγριο αγώνα για τα δεδουλευμένα μας, δύο υπέρτατες αξίες -η αξιοπρέπεια και η αλληλεγγύη μεταξύ μας- δεν θα εμποδιστούν από καμιά εργοδοτική επιβολή, από κανένα διευθυντικό δικαίωμα!

Ακολουθεί το κείμενο της επιστολής

AP: Επίπληξη σε δημοσιογράφους για τις ειδήσεις στο twitter

Προειδοποίηση- επίπληξη απηύθυνε η διεύθυνση του Associated Press σε δημοσιογράφους του οι οποίοι δημοσίευαν ειδήσεις στο Twitter πριν συντάξουν και αποστείλουν τα σχετικά τηλεγραφήματα για λογαριασμό του πρακτορείου.   

Το email απεστάλη αφού κάποιοι δημοσιογράφοι έγραψαν στο Twitter ότι συνάδελφοί τους είχαν συλληφθεί στο χώρο συγκέντρωσης του Occupy Wall Street στο Μανχάταν. Στην προειδοποίηση υπενθυμίζονταν οι πολιτικές του ΑΡ σχετικά με τα social media.   

Το εν λόγω περιστατικό αποτελεί την πιο πρόσφατη εξέλιξη στη «μάχη» μεταξύ των «παραδοσιακών» ΜΜΕ και των κοινωνικών δικτύων. Το Twitter έχει εξελιχθεί σε «ειδησεογραφικό πρακτορείο» για πολλούς χρήστες του Ίντερνετ, ωστόσο δεν χαίρει της φήμης των κανονικών ΜΜΕ σχετικά με την ακρίβεια και την αξιοπιστία των πληροφοριών που βρίσκει κανείς σε αυτό, καθώς ο καθένας μπορεί να γράψει ό,τι επιθυμεί.   

Καψής – Φελέκης μόνιμοι θαμώνες του δελτίου της ΝΕΤ

Μόνιμοι πελάτες. Σχεδόν κάθε βράδυ στο δελτίο ειδήσεων της ΝΕΤ οι συνήθεις… ύποπτοι σχολιαστές, Παντελής Καψής και Νίκος Φελέκης. Τι συνδέει και τους δύο καθ’ όλα έγκριτους δημοσιογράφους; Μα ότι και οι δύο είναι πρώην διευθυντές, ο πρώτος του Βήματος και ο δεύτερος, του Επενδυτή. Επιπλέον, ο καθένας ξεχωριστά είναι κοντά στο Μαξίμου. Μάλιστα το όνομα του

Εκδότες και Επιχειρηματίες : Ο σώζων εαυτόν σωθήτω

Την ετοιμόρροπη ενημέρωση στηρίζουν με θυσίες οι δημοσιογράφοι
Της ΑΓΓΕΛΑΣ ΝΤΑΡΖΑΝΟΥ

 (από την Αυγή της Κυριακής)

 Την επιβίωση των επιχειρήσεων τους στην "επόμενη μέρα" της Ελλάδας της φτώχειας, φροντίζουν να διασφαλίσουν οι επιχειρηματίες των μεγάλων ΜΜΕ, σε ένα πολιτικό σκηνικό που θυμίζει κινούμενη άμμο. Την ίδια ώρα που ανταποκρίνονται στην πρόσκληση του πρωθυπουργού και έχουν αλλεπάλληλες συναντήσεις μαζί του, οι περισσότεροι πλησιάζουν όλο και περισσότερο στη γραμμή Σαμαρά, αφ ενός μεν ζητώντας εκλογές, αφ ετέρου υπερασπιζόμενοι τις "ισχυρές κυβερνήσεις" όσο μετατοπίζονται από την περιβόητη "ανάγκη για συναίνεση". Οι επιχειρήσεις ΜΜΕ του αύριο δεν θα θυμίζουν σε τίποτε το χθες: οι εφημερίδες θα έχουν λιγότερη ύλη, τα τηλεοπτικά κανάλια φτωχότερο πρόγραμμα, τα ραδιόφωνα ακόμα πιο φτωχό, τα περιοδικά θα λιγοστέψουν, οι δημοσιογράφοι και οι άλλοι εργαζόμενοι θα δουλεύουν για ψίχουλα.
Οι πολιτικές των Μνημονίων πλήττουν την ενημέρωση - δηλαδή τη δημοκρατία - όχι μόνο λόγω ιδεολογικής καταστολής από όργανα όπως το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, ή η ΕΡΤ με τη λογοκρισία στη Biennale πρόσφατα, αλλά και λόγω της ύφεσης. Ήδη η χώρα μας έχει πέσει από την 31η θέση της κατάταξης ως προς την ελευθερία του Τύπου στην 70ή, σύμφωνα με την τελευταία Έκθεση των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα.
 Οι ίδιοι οι επιχειρηματίες δεν φαίνονται διατεθειμένοι να στηρίξουν τις επιχειρήσεις τους- τουλάχιστον όσο χρειάζεται: οι μέτοχοι στο MEGA αρνούνται αύξηση μετοχικού κεφαλαίου, όπως προτείνει, σύμφωνα με πληροφορίες, η πλευρά Βαρδινογιάννη. Οι Κυριακού προτιμούν να επενδύουν στα social media και σε κανάλια των Βαλκανίων παρά στον ΑΝΤ-1, που έχει αποψιλωθεί.

Η ερασιτεχνική δημοσιογραφία κερδίζει συνεχώς έδαφος Και συχνά αποδεικνύεται ιδιαίτερα κερδοφόρος

Τον Δεκέμβριο του 2010 ένας άγνωστος θαμώνας σε ένα παρισινό καφέ έβγαλε το κινητό του τηλέφωνο και βιντεοσκόπησε τον σχεδιαστή Τζον Γκαλιάνο την ώρα που «έλουζε» με αντισημιτικά σχόλια κάποιους παρευρισκόμενους θαμώνες. Μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα το βίντεο είχε βρει τον δρόμο του για την ιστοσελίδα Citizenside, μια διαδικτυακή πλατφόρμα στην οποία περίπου 70.000 μέλη από ολόκληρο τον κόσμο «ανεβάζουν» βίντεο και φωτογραφίες με δημοσιογραφικό ενδιαφέρον. Το βίντεο στη συνέχεια διοχετεύθηκε σε διάφορους δημοσιογραφικούς οργανισμούς σε ολόκληρο τον πλανήτη με αποτέλεσμα να γίνει παγκόσμια γνωστό γεγονός που είχε σαν αποτέλεσμα την απομάκρυνση του Γκαλιάνο από το πόστο του στον Οίκο Dior. Οι υπεύθυνοι του Citizenside δεν αποκαλύπτουν το ακριβές ποσό των κερδών από την πώληση του βίντεο, αλλά