Σε λυσσαλέο αγώνα να βάλουν λουκέτο σε μεσαίου και μικρού μεγέθους εφημερίδες έχουν επιδοθεί με επιμονή, εδώ και τρία χρόνια τουλάχιστον, επιχειρηματικοί κύκλοι, υποκινούμενοι από εκδοτικά συμφέροντα, ανακινώντας συστηματικά ζήτημα ισολογισμών στον Τύπο.
Επιχειρηματικές ενώσεις όπως ο ΣΕΒ, πρόσφατα ο ΣΕΛΠΕ κ.ά., έχουν ανακαλύψει ότι είναι μεγάλο βάρος για τις επιχειρήσεις τους η υποχρέωση να δημοσιεύουν ισολογισμούς και οικονομικά αποτελέσματα στον Τύπο, «ιδιαίτερα σε αυτή τη δύσκολη περίοδο». Ένα κόστος που μπορεί να φτάσει τα 5.000 ευρώ τον χρόνο για μια εισηγμένη Α.Ε. με τζίρο εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, και να πέσει στα 450 ευρώ τον χρόνο για μια μικρή ΕΠΕ με τζίρο εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Το ανησυχητικό, βέβαια, σύμφωνα με τον ΣΕΛΠΕ, είναι ότι το κόστος αυτό... μετακυλίεται στον καταναλωτή... Η κατάργησή του, υποστηρίζει, θα ήταν «σωτήρια λύση για το κόστος των επιχειρήσεων»!
Η εκστρατεία να βάλουν λουκέτο σε πολλές εφημερίδες, που επιβιώνουν χάρη στη δημοσίευση των ισολογισμών, βρήκε πρόσφορο έδαφος και στον πολιτικό κόσμο. Δεκαπέντε βουλευτές του ΠΑΣΟΚ υπό τον βουλευτή Γ. Χαραλαμπόπουλο υπέγραψαν σχετική τροπολογία στη Βουλή, με το φαιδρό επιχείρημα αφ' ενός του κόστους, αφ' ετέρου του «αναχρονισμού» της ρύθμισης, τώρα - πια - στη - νέα - εποχή- του - Διαδικτύου.
Όπως φαίνεται όμως, «αναχρονιστική» δεν είναι μόνο η ελληνική νομοθεσία, αλλά και η γερμανική, η ιταλική, η βελγική κ.ά., που προβλέπουν παρόμοιες ρυθμίσεις. «Αναχρονιστικοί» δεν είναι μόνο οι Έλληνες εκδότες, αλλά και σύσσωμη η Ένωση Ευρωπαίων Εκδοτών (ENPA- European Newspaper Publishers Association), η οποία είναι κατηγορηματικά αντίθετη στην αναθεώρηση της σχετικής Οδηγίας (2004/189/ΕΚ), όπως σημειώνει με επιστολή της απευθυνόμενη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή (23/08/2010), επικαλούμενη αφ' ενός μεν μείωση του επιπέδου διαφάνειας των εισηγμένων εταιρειών και αφ' ετέρου χαμηλότερο επίπεδο πληροφόρησης για τους επενδυτές. Το σημερινό σύστημα παρέχει αξιοπιστία στη χρηματοπιστωτική αγορά, η οποία «δεν θα πρέπει να περιορίζεται σε εποχές χρηματοπιστωτικής ή οικονομικής κρίσης», αναφέρει.
Να σημειωθεί ότι ο συνολικός τζίρος από τη δημοσίευση των ισολογισμών στον Τύπο εκτιμάται σε 35 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, εκ των οποίων 8 εκατ. αποδίδονται στα κρατικά ταμεία ως ΦΠΑ και άλλα 7 εκατ. στα ασφαλιστικά Ταμεία με τη μορφή «αγγελιοσήμου». Δικαίωμα δημοσίευσης έχουν 25 αθηναϊκές εφημερίδες, στην πράξη κυρίως μεσαίου και μικρού μεγέθους, επειδή έχουν φθηνότερα τιμολόγια, και ακόμη 300 τοπικές/ περιφερειακές εφημερίδες. Το κόστος δημοσίευσης ανά εταιρεία, κυμαίνεται από 5.000 ευρώ τον χρόνο για τις μεγάλες εισηγμένες, ενώ για τις μικρές πέφτει στα 415 ευρώ τον χρόνο.
Η Τυποκτόνος τροπολογία προκάλεσε την άμεση αντίδραση του δημοσιογραφικού κόσμου: ανακοινώσεις καταδίκης εξέδωσαν άμεσα η Ένωση Συντακτών (ΕΣΗΕΑ), η Πανελλήνια Ομοσπονδία Συντακτών (ΠΟΕΣΥ), η Ένωση Προσωπικού (ΕΠΗΕΑ) και το Ταμείο Επικουρικής Ασφάλισης των δημοσιογράφων (ΕΔΟΕΑΠ), το οποίο στηρίζεται ακριβώς στο "αγγελιόσημο" των καταχωρήσεων.
Η ανιστόρητη τροπολογία των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ απερρίφθη αμέσως στη Βουλή και πήρε τον δρόμο της για τον κάλαθο των αχρήστων. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα επανέλθει, διότι οι "εκσυγχρονιστές" του συστήματος είναι πολύ επίμονοι στο να το εκσυγχρονίσουν. Πάντως αυτό που φαίνεται να προκρίνεται μέσω του νομοσχεδίου - σκούπα που ετοιμάζει η κυβέρνηση για τα ΜΜΕ, με συντονιστή τον Τηλέμαχο Χυτήρη, είναι μια "ενδιάμεση λύση", η οποία θα περιορίζει το εύρος των εφημερίδων στις οποίες οι επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες να δημοσιεύουν, αλλά και θα θέτει κριτήρια για το ποιες θεωρούνται έγκυρες για δημοσιεύσεις.
(Aναδημοσίευση απο την ΑΥΓΗ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου