Δευτέρα 7 Μαρτίου 2011

Το «Spiegel» αποκαλύπτει τον βρώμικο πόλεμο της «Bild» κατά της Ελλάδας



Το γνωστότερο πολιτικό περιοδικό της Γερμανίας έβαλε τέρμα στην άτυπη εκεχειρία που ισχύει ανάμεσα στα δύο εκδοτικά συγκροτήματα από τη δεκαετία του ’90, πυροδοτώντας έναν εμφύλιο με αφορμή και τη χώρα μας.

Το έγκριτο περιοδικό ξεσπαθώνει εναντίον της ναυαρχίδας του ομίλου Σπρίνγκερ για τον τρόπο με τον οποίο η εφημερίδα παρουσιάζει τα ρεπορτάζ της, διογκώνοντας τα υπερβολικά και ξεπερνώντας άπειρες φορές τα όρια του κιτρινισμού, κάτι που έκανε φυσικά και με την κρίση στη χώρα μας.

Με καθημερινή κυκλοφορία 3 εκατ. φύλλων και τεράστια δύναμη στη διαμόρφωση της ειδησεογραφίας και στην επιρροή της κοινής γνώμης στη Γερμανία, η εφημερίδα «Bild» πρωτοστάτησε στην κούρσα των αρνητικών δημοσιευμάτων εναντίον της Ελλάδας.

Με προβοκατόρικα δημοσιεύματα στα οποία κατηγορούσε τους Έλληνες συλλήβδην ως διεφθαρμένους και τεμπέληδες δεν έχανε ευκαιρία να προειδοποιεί τους αναγνώστες πως «οι Έλληνες θέλουν τα λεφτά μας», ενώ παρότρυνε τη χώρα μας να «πουλήσει τα νησιά και την Ακρόπολη».
ΠΗΓΗ: ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

Αυτά τα δημοσιεύματα, σύμφωνα με το «Spiegel», συνέβαλαν στη διαμόρφωση της αδιάλλακτης στάσης της Άνγκελα Μέρκελ για τον τρόπο διάσωσης των ασθενέστερων οικονομιών της ευρωζώνης, όπως η Ελλάδα. Η ζημιά που προκάλεσε στην Ελλάδα ο ορυμαγδός αρνητικών δημοσιευμάτων, όπως υποστηρίζει το άρθρο- κόλαφος του «Spiegel» κατά της «Bild», είχε ως αποτέλεσμα να δημιουργηθεί στην κοινή γνώμη της Γερμανίας μια συγκεκριμένη εικόνα για τους Έλληνες. Η εφημερίδα μας εμφάνιζε ως έναν λαό ανάξιο όπου κυριαρχούν οι τεμπέληδες και η διαφθορά έχει φτάσει ως το λαιμό. «Τον Φεβρουάριο του περασμένου χρόνου, όταν ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι η Ελλάδα χωρίς την οικονομική βοήθεια θα είχε αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεών της, η «Bild» άρχισε τα πυροτεχνήματά της», αναφέρει χαρακτηριστικά το περιοδικό από το Αμβούργο για τα σχετικά πρωτοσέλιδα που άρχισε να δημοσιεύσει η εφημερίδα, όπως «οι Έλληνες απεργούν και συνεχίζουν να απεργούν αντί να κάνουν οικονομίες», «Έτσι καίνε τα όμορφα ευρώ μας οι Έλληνες», «Όχι χρήματα για τους Έλληνες».

Στο αποκορύφωμα του ανθελληνικού παραληρήματος της εφημερίδας από το Βερολίνο, το «Spiegel» αναφέρεται και στον ανεκδιήγητο απεσταλμένο της «Bild» στην Αθήνα., Paul Ronzheimer, ο οποίος φωτογραφιζόταν μοιράζοντας δραχμές σε Αθηναίους. «Η “Bild” έδινε και εντολές προς τους πολιτικούς. Καλούσε την καγκελάριο Μέρκελ να κρατήσει το λόγο της και να μη δώσει λεφτά στους Έλληνες. Αυτό δεν είναι δημοσιογραφία, είναι σόου για καμπαρέ», καταλήγει το έγκριτο περιοδικό.

Το «Spiegel», ένα από τα περιοδικά με τη μεγαλύτερη πολιτική επιρροή στην Ευρώπη, πουλάει εβδομαδιαίως περισσότερα από 1 εκατ. τεύχη. Το εκτενές ρεπορτάζ που δημοσίευσε για την «Bild» αποτελεί στην πραγματικότητα μια έρευνα επτά δημοσιογράφων για την ποιότητα της ειδησεογραφίας που προσφέρει η μεγαλύτερη εφημερίδα της Γερμανίας. Τα συμπεράσματα είναι απαξιωτικά, καθώ οι φράσεις «κιτρινισμός», «λαϊκισμός», «παραβίαση της δημοσιογραφικής δεοντολογίας» και «ξενοφοβία» εναλλάσσονται διαρκώς στο συγκεκριμένο ρεπορτάζ.

Ο χρόνος δημοσίευσης, λίγες μόλις μέρες δηλαδή μετά την απελευθέρωση των δύο δημοσιογράφων της κυριακάτικης έκδοσης της «Bild», του Jens Koch και του Marcus Hellwig, οι οποίοι κρατούνταν όμηροι στο Ιράν, μόνο τυχαίος δεν είναι, καθώς, όπως εξήγησε ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Georg Mascolo, «αν είχε δημοσιευθεί νωρίτερα, θα υπήρχε κίνδυνος για τους δημοσιογράφους».

Η πρωτοφανής επίθεση που εξαπολύει το «Spiegel» στην «Bild» δεν εξαντλείται φυσικά στην ελληνική κρίση, αλλά εστιάζεται φυσικά στην ελληνική κρίση, αλλά εστιάζεται και στον τρόπο με τον οποίο η εφημερίδα κάλυψε τα σημαντικότερα θέματα της πολιτικής σκηνής της Γερμανίας, από την υπο΄θεση λογοκλοπής στη διδακτορική διατριβή του τέως υπουργού Άμυνας της χώρας Karl- Theodor Freiherr zu Guttenberg μέχρι τη λαϊκίστικη ακροδεξιά ρητορεία που χρησιμοποιεί σε θέματα μεταναστευτικής πολιτικής.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Η τέχνη του σύγχρονου marketing

Το digital αλλάζει το direct   Όπως όλα δείχνουν, στην σημερινή ψηφιακή εποχή, η ανάγκη για ένα πολυδιάστατο «κέντρο επιχειρήσεων» ...