«Η αποτυχία είναι μόνο μια ευκαιρία για να ξεκινήσεις ξανά. Απλά αυτή τη φορά, πιο σοφά», έλεγε ο Henry Ford, ο επιχειρηματίας που όχι μόνο έφερε την επανάσταση στην παγκόσμια βιομηχανία, αλλά και εμπνεύστηκε το καταναλωτικό μοντέλο πάνω στο οποίο γιγαντώθηκε η οικονομική υπερδύναμη των ΗΠΑ. Για αυτό και οι σπουδαιότεροι –καθώς και πλουσιότεροι- επιχειρηματίες της σημερινής εποχής ακολουθούν τη συμβουλή του κατά γράμμα. Οι περισσότεροι από τους αυτοδημιούργητους δισεκατομμυριούχους του πλανήτη έχουν τουλάχιστον από μία ηχηρή αποτυχία στο ενεργητικό τους και μάλιστα την επιδεικνύουν σαν το παράσημο που κέρδισαν στη μάχη για την επιτυχία.
Η Wal Mart είναι σήμερα η μεγαλύτερη σε πωλήσεις εισηγμένη εταιρεία του κόσμου, ενώ με 2 εκατ. υπαλλήλους, απασχολεί περισσότερα άτομα από οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση του ιδιωτικού τομέα στις ΗΠΑ. Οι έξι κληρονόμοι αυτής της αυτοκρατορίας των σούπερ μάρκετ συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πλουσιότερους ανθρώπους του πλανήτη. Και όμως, το πρώτο επιχειρηματικό εγχείρημα του ιδρυτή αυτού του κολοσσού, του Sam Walton, ήταν μια αποτυχία την οποία η εταιρεία φροντίζει τεχνηέντως έως και σήμερα να… παραλείπει από την ιστορία της.
Επισήμως, η εταιρεία ισχυρίζεται ότι το πρώτο της κατάστημα λειτούργησε το 1962 στο Ρότζερς του Άρκανσας, όμως η αλήθεια είναι ότι ο Walton είχε κάνει το πρώτο του επιχειρηματικό βήμα χρόνια νωρίτερα. Το 1945 άνοιξε ένα μπακάλικο στο Νιούπορτ του Άρκανσας. Το μαγαζί πήγαινε τόσο καλά, που ο ιδιοκτήτης του ακινήτου θέλησε να αγοράσει την επιχείρηση για το γιο του. Όταν ο Walton αρνήθηκε να πουλήσει την εταιρεία του, ο ιδιοκτήτης απαίτησε ένα παράλογο ενοίκιο για να ανανεώσει το συμβόλαιό του με τον επιχειρηματία. Έτσι, εκείνος αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το μαγαζί του και να ανοίξει ένα άλλο (με μίσθωση 99 χρόνων αυτή τη φορά), που λανθασμένα έχει γραφτεί στην ιστορία ως το μέρος όπου γεννήθηκε η μεγαλύτερη αλυσίδα σούπερ μάρκετ του κόσμου.
Αντίστοιχα, ο επιχειρηματίας που πέρυσι επελέγη από το περιοδικό Fortune ως ο καλύτερος της τελευταίας δεκαετίας, έφτασε κάποτε να απολυθεί από την ίδια του την εταιρεία. Ο λόγος για τον Steve Jobs της Apple, ο οποίος πριν από την εποχή του iPod, του iPhone και του iPad δεν είχε να επιδείξει παρά μόνο αποτυχίες. Σε όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, η Apple και οι Macintosh υπολογιστές της απλά… έτρωγαν τη σκόνη της Microsoft. Αλλά και το 1993, η κυκλοφορία του πρώτου tablet της εταιρείας άφησε την αγορά παγερά αδιάφορη, έστω και εάν σχεδόν 20 χρόνια αργότερα, το Newton θα γινόταν η βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε η δημιουργία του best seller iPad.
Λάθη έχει κάνει ακόμα και ο επενδυτής που χαρακτηρίζεται ως ο σοφότερος στην ιστορία της Wall Street. Ο ίδιος ο Warren Buffett ισχυρίστηκε σε πρόσφατη συνέντευξή του ότι η εξαγορά της Berkshire Hathaway, μιας παραπαίουσας κλωστοϋφαντουργίας πάνω στην οποία έχτισε την επενδυτική του αυτοκρατορία, δεν ήταν παρά μια… γκάφα αξίας 200 δισ.δολαρίων. Ο «σοφός της Όμαχα» εξήγησε ότι έβαλε στόχο να εξαγοράσει την Berkshire απλά και μόνο για ένα πείσμα, όταν ο επικεφαλής της εταιρείας αυτής του την «έφερε» σε ένα επενδυτικό deal. Τελικά, βρέθηκε με την Berkshire στα χέρια του και αναγκάστηκε να διαθέσει τεράστια ποσά για να τη συντηρεί, καθώς στη συνέχεια τη χρησιμοποίησε ως όχημα για τις εξαγορές του. Εάν είχε αγοράσει οποιαδήποτε άλλη εταιρεία, η σημερινή αξία του επενδυτικού ομίλου του θα ήταν κατά 200 δισ. δολάρια υψηλότερη, υπολογίζει ο Buffett.
Αυτή βέβαια, δεν συγκρίνεται με τη… γκάφα ενός άλλου μεγαλοεπενδυτή, του ανθρώπου που σήμερα διαχειρίζεται το μεγαλύτερο αμοιβαίο κεφάλαιο του κόσμου. Ο Bill Gross, συνιδρυτής της PIMCO αποκάλυψε ότι το 1975 είχε χτυπήσει την πόρτα του γραφείου του ο ίδιος ο Warren Buffet, για να ζητήσει τη χρηματοδότηση της Berkshire Hathaway. Ο Gross δεν εντυπωσιάστηκε καθόλου από το απλοϊκό στυλ του Buffett και την εταιρεία του που τότε βρισκόταν ακόμα στα σπάργανά της. Έτσι, αποφάσισε να μην επενδύσει σε αυτήν. Με τον ίδιο τρόπο έκλεισε την πόρτα και στον Sam Walton, όταν εκείνος αναζητούσε χρηματοδότηση για την επέκταση της Wal Mart. Όπως αποκάλυψε πρόσφατα ο Gross, ο Walton και οι δύο γιοι του τον πήγαν με το αυτοκίνητο σε διάφορα σημεία της πόλης, για να δει τα σούπερ μάρκετ της αλυσίδας. Σε αυτό το σημαντικό επαγγελματικό ραντεβού, είχαν μαζί τους το σκύλο τους, Dan, τον οποίο μάλιστα πρόσταζαν κάθε φορά που έβλεπαν μια γάτα: «Πιάσ’ την Dan, πιάσ’ την!». Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Gross αποφάσισε να μην χρηματοδοτήσει τους Walton. Αντίθετα, επέλεξε να δώσει δάνειο 5 εκατ. δολαρίων στην Itel. Δεν πρόκειται βέβαια για τον τεχνολογικό κολοσσό της Intel, αλλά για μια εταιρεία μίσθωσης τρένων. Εκεί, ο Gross βρήκε αυτό που θα τον έπειθε: Πολυτελή γραφεία με γραμματείς και μοκέτες. Έξι μήνες αργότερα, η Itel είχε κηρύξει χρεοκοπία…
Όσο για την περίπτωση του Michael Bloomberg, δημάρχου της Νέας Υόρκης, το έναυσμα για τη δική του περιουσία και την αναρρίχησή του στη θέση του πλουσιότερου Αμερικανού πολιτικού έδωσε μία απόλυση. Το 1981, ο Bloomberg απολύθηκε από τη χρηματιστηριακή εταιρεία Salomon Brothers, για την οποία δούλευε. Με την παχυλή αποζημίωση των 10 εκατ. δολαρίων που πήρε, έστησε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Bloomberg, που σήμερα αποτελεί απαραίτητο εργαλείο για όποιον δουλεύει στη Wall Street ή το λονδρέζικο City. isotimia
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου