Το Web δεν είναι το Internet

Σε ένα φανταστικό πρωτοσέλιδο άρθρο με τίτλο “The Web is Dead. Long Live the Internet”, το περιοδικό Wired περιγράφει αυτό που πολλοί φανταζόμαστε αλλά λίγοι μπορούμε να πιστέψουμε.

“Το Web δεν είναι το αποκορύφωμα της ψηφιακής επανάστασης". Σε πόσες και πόσες συζητήσεις (ειδικά φέτος) δεν έχω αναφερθεί στο συγκεκριμένο ζήτημα λέγοντας “το web σύντομα δεν θα είναι όπως το γνωρίζετε. Τα δεδομένα θα βρίσκονται online αλλά δεν θα έχουμε πρόσβαση σ’ αυτά απαραίτητα μέσω browser”. Οπωσδήποτε το άρθρο του Wired είναι καλύτερα διατυπωμένο αλλά τουλάχιστον ο φίλος προγραμματιστής Βασίλης Ντέμος με την πολύχρονη εμπειρία του συμφωνεί: “η HTML έδωσε ο,τι είχε να δώσει. Η τάση ήδη υπάρχει και είναι η επιστροφή στις εφαρμογές. Τα δεδομένα μπορεί να βρίσκονται οπουδήποτε –τοπικά ή σε κάποιον server στο Internet. Η πρόσβαση όμως σ’ αυτά θα γίνεται μέσω εφαρμογών και όχι μέσω browser”.

Το άρθρο ξεκινάει περιγράφοντας “Χρήση 1ης εφαρμογής: ξυπνάς και ελέγχεις τα email σου στο iPad. Ρίχνεις μια ματιά στο Facebook, στο Twitter και στην online εφημερίδα σου καθώς παίρνεις πρωινό. Μόλις χρησιμοποίησες άλλες τρεις εφαρμογές. Στο δρόμο προς το γραφείο, ακούς ένα podcast στο smartphone σου. Άλλη μια εφαρμογή. Στη δουλειά, χρησιμοποιείς τον RSS reader σου και συνομιλείς μέσω Skype και Messenger. Στο τέλος της ημέρας, επιστρέφεις σπίτι, ετοιμάζεις φαγητό, παίζεις μερικά παιχνίδια στο Xbox Live και παρακολουθείς μια ταινία που η τηλεόρασή σου κατεβάζει από το Internet. Έχεις περάσει μια ολόκληρη μέρα στο Internet αλλά όχι στο Web. Και δεν είσαι ο μόνος.”

Όλοι εμείς οι χρήστες PC είχαμε πάντα πολλές και διάφορες εφαρμογές πέραν των browsers. Τώρα, η κυριαρχία των κινητών συσκευών smartphones, PDAs και tablet PCs επιβάλει την χρήση εφαρμογών που χειρίζονται τα online δεδομένα μας. Οι browsers έχουν χάσει ήδη το παιχνίδι στις πλατφόρμες αυτές.

Εξάλλου, το Web δεν είναι παρά μια από τις πολλές εφαρμογές του

Internet η οποία χρησιμοποιεί το πρωτόκολλο TCP/IP για την μεταφορά πακέτων από υπολογιστή σε υπολογιστή. Αυτή η ίδια η αρχιτεκτονική του Internet είναι ουσιαστικά η καρδιά της ψηφιακής επανάστασης. Το Web δεν είναι το Internet. Σήμερα, το περιεχόμενο που βλέπουμε μέσω browser (δηλαδή, τα HTML δεδομένα που μετακινούνται μέσω του HTTP πρωτοκόλλου) αναλογεί σε λιγότερο του ενός τετάρτου της συνολικής κίνησης στο Internet. Και το ποσοστό συνεχίζει να μικραίνει. Αντίθετα, οι εφαρμογές με την μεγαλύτερη χρήση περιλαμβάνουν τις ανταλλαγές αρχείων P2P, τα emails, τα εταιρικά VPN δίκτυα, τις εφαρμογές που επικοινωνούν μέσω των διαφόρων APIs (παρόχων, online υπηρεσιών κοκ), τις κλήσεις Skype, Messenger κοκ, τα online παιχνίδια (WoW, Xbox Live κτλ), την τηλεφωνία VoiP και όλες αυτές τις ταινίες και τη μουσική που “σερβίρονται” στις κάθε είδους συνδεδεμένες καταναλωτικές συσκευές.

Με αφορμή το άρθρο του Wired, η Ελευθεροτυπία δημοσιεύει άρθρο των New York Times με τίτλο “Ένα δαρβινικό Διαδίκτυο” αναφέροντας: “Η επιτάχυνση της εξέλιξης των μέσων απαιτεί από τα ψηφιακά είδη να προσαρμοστούν. Μήπως ήρθε η ώρα το Διαδίκτυο να αναπαυθεί εν ειρήνη; Τα νέο φορητά μέσα είναι εμφανώς αφιλόξενα για κάποιου είδους χρήσεις”. (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 29 Αυγ. 2010)

Είναι μια χρυσή ευκαιρία να επιστρέψουμε στην ανάπτυξη γρήγορων και έξυπνων εφαρμογών χωρίς το ανυπέρβλητο εμπόδιο που το HTTP από τη φύση του επιβάλει: stateless client/server programming. Είναι η ώρα να ωριμάσουμε και να αφήσουμε πίσω μας το κορεσμένο rendering της HTML. Τα PC μας είναι δυνατότερα από ποτέ και τα Windows είναι καλύτερα από ποτέ. Έχει έρθει η ώρα να αξιοποιήσουμε τους υπολογιστές μας και το Internet στο έπακρο.